...

...onlar'a "2"

...

yazmaktan çok... söylemekten çok... yaşamanın, yaşatmanın esas olduğuna inananlardanım ben.

ve hala Aşk'a Tanrı kadar inanıp O'nu herşeyin dışında ve kendimin en içinde saklayıp sahip çıkan... koruyanlardan.

...

cümleleri uzatmaktan, süsleyip boyamaktan vazgeçtiğimden beri kendime dahi az yazar oldum.

siz alınmayın "az" yazıyorsun diye.

...ben herşeyi "çok" okuyor, ben herşeyi "çok" görüyorum...

ve yine diyorum ki...

siz bilir, siz anlarsınız beni...

hissedersiniz cümlelerinizi okuyan, okudukça kalbi ısınan bu sonbahar çocuğunun yüzündeki gülümsemeyi...

hani bazen konserlerde şarkılarımı söylerken siz de söylemeye başlayınca, gözlerim kapalı olsa da kalp yordamıyla bulunca sizi orda, gülümsüyorum ya...

işte ona benzer...

...

çok uzun bir yıldı...

çok söz, çok müzik, çok renk, çok çizgi, çok yol çizdim...

çok yoruldum.

çok yorulduk.

ondört temmuz ikibinyedide ilk kaydını yaptım "emir" in...

...ve son noktasını bir aralık ikibinsekizde koydum...

...her sabah bir emirle uyanıp, her gece bir emirle uyudum...

...bu sırada;

müziğin yerlerde süründürülürken çıkardığı acıklı seslere kulaklarımı kapatıp, çıldırmamak için sadece kendimi duydum...

bir kitap, kilo ile satılırken, yazanının parmaklarından akan "pişman" tarifi imkansız sızıyı düşündüm...

"filmi indirilirken" kendi filmini altıbininci kez izleyip, bir mikro saniyesindeki yanlış kareye küfreden yönetmenin maruz kaldığı taramalı tüfeği gördüm...

sanata gözünü kapatıp, heryerini, herşeye açan insanlar...

alkış seslerini duydukça tiksindiğim "seyirci"ler...

ve "şarkıcı" isminde "yalancı"lar...

ve tüm... tüm bunlara alışan, alışmış, algısız algılar...

...

bir soru duydum sonra...

" sen ... evet sen... tüm bunları neden yapıyorsun? "

" hayatının altı ayını verdiğin ve sadece ikibinbeşyüz kişinin sahip çıktığı bir "cem adrian essentials / seçkiler" albümünün yorgunluğu, kalp kırıklığı üzerindeyken... "

" neden?... "
" ne için?... "
" ve kim için?..."

ve cevabı hemen ardından duydum...

" emir bu "

...anlatamazsam yaşayamam.
söyleyemezsem Onlar'a...

Onlar'dan önce kendime...

Kendimden önce...

Aşk'a...

en başta Tanrı'ya...

söz verdim ben.

...

..

.

şimdi unutmak zamanı tüm bu olan biteni...

evren adındaki boşluğun içinde, toz ve gaz bulutlarının bilmem ne olmasıyla varolmuş, dünya adı verilen gezegende bu tesadüf ya da muzice hayatlarımızda bir işe yarayalım.

sahip olabileceklerimize, sahip olduklarımız kadar sahip çıkalım.

bir kaç kalemiz var... feth edilmeyen.

bir kaç şarkımız kalan... gerçek...

bir kaç inançlı insan...

bir kaç sevmek...

bir kaç kalp gerçekten çarpan...

ve herşeyin ötesinde değil mi ki...

Aşk bir emir Tanrı'dan...

ve hepimiz değilmiyiz ki çırılçıplak itaatler...

etten... kemikten... candan...


...


sahip olduğum herşeyle teşekkür ediyorum size...

her birinize... cemadrian.net'teki her emeğe... her emek verene... her sevene... her dinleyene... her bir kelimeye...


cem adrian.

on aralık ikibinsekiz ... ankara...

...