böylesi bir mektuba yazıkki diye başlamak içime sinmese de, yazıkki henüz okudum bize ithaf bu güzel satırları.ağladım okurken, kendimi tutma ihtiyacı hissetmedim hiç, boğazım düğümlendi...bu denli içten kelimelere çok sık maruz kalamayacağımızı düşündüğümden olsa gerk tadını çıkardım.okumadım içtim adeta...ona hayranlığım her defasında katlanarak artmaya o kadar alıştıki, yadırgamıyorum artık bu ansız ve eşsiz duygu patlamalarını.gözlerimi kapıyorum ve onun gördüklerini görmeye çalışıyorum.başarıyorum...meleklerle içli dışlı olmamızı istiyorsa gerçekten varlığını sakın eksik etmesin üstümüzden... iyiki var ve tabiki teşekkürler en içten...
eğer inanmaktan vazgeçseydik, sabahlar olmaz, başa gelenler çekilmezdi!
inanmak büyüktür, yaşamaktır, herşeye hazır olmaktır, vazgeçmemektir, kırılganlıklarla sinip gitmek değil inadına daha da sıkı sıkıya bağlanmaktır hayata....gülümsemektir herşeye ve herkese...
her şeyi o kadar güzel anlatmış ki
)
