yalnızlık şimdi bir küçük şehir
yollarından kar erir gelir…
üşütür bizi ıslatıverir
ellerindeki yağmur değil…
çarptım!
ama ağlamadım
ağlamak; kayıp çocuk bu şehirde.
kaçtım!
ama ağlamadım
ağlamak; düğüm düğüm düğüm gözlerimde.
saçtım!
ama toplamadım kalbimi
kalbim kayıp bu şehirde.
yaktım!
ama ağlamadım
ağlamak bana yasak içimde!
“ben artık;
“var”ım yok oluşundan doğan,
insan dilindeki…”